Op zoek naar een ‘mensen-economie’ die verbindt

Ik was laatst bij een bijeenkomst van de vierde kamer met als onderwerp

Op zoek naar een ‘mensen-economie’ die verbindt

Het doet me goed om samen te zijn met mensen die ook op zoek zijn naar meer bezieling, meer verbinding. Wat me die avond het meeste trof was een gedicht van Alfred Bronswijk.

Behoud van deze aarde en Gods scheppingDe tijd dringt dat wij in beweging komen en onze voeten nieuwe wegen gaan.

De tijd dringt dat wij ons niet meer laten verdoven noch verblinden door de eigen welvaartsgoden.

De tijd dringt dat wij weer recht doen aan het behoud van deze aarde en Gods schepping.

De tijd dringt dat wij broeder dier niet meer behandelen

als een willoos wingewest voor onze economie.

De tijd dringt dat wij ophouden zuster natuur te verlagen

tot het troostmeisje van onze consumptiewensen.

De tijd dringt dat wij broeder lucht en zuster water

weer gaan respecteren als onze naaste familie.

De tijd dringt dat wij niet slechts willen heersen of verdienen,

maar ook dienen in soberheid en zelfbeheersing.

De tijd dringt dat wij onze vrijheid niet misbruiken

maar die inzetten voor de ethiek van de nieuwe aarde,

voor een cultuur van bouwen én van bewaren.

 

Alfred Bronswijk

Uit Medemens 2, Kerk in Actie

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *