Ju en penen

Nu denk je misschien ‘Ju en penen, wat is dat nou voor een recept. En wat voor dialect is dat?’ Nou, dan zit je er niet ver naast. Het recept heeft alleen niet met eten van doen. Het gaat over jou of over u.

Vroeger moest ik mijn ouders met u aanspreken. Dat was een vorm van beleefdheid en van respect werd me verteld. Dat vond ik vreemd, want het feit dat zij hun machtspositie gebruikten om mij te dwingen u te zeggen dwong nou net geen respect bij me af. In mijn ogen moet je respect verdienen en dat doe je door je eigen inspiratie te volgen, al is dat dwars tegen de orde in. Het zijn dan ook juist de mensen die aan de periferie van de samenleving ‘hangen’ waar ik respect voor heb. En laten nou juist die mensen de aanspreekvorm u meestal niet krijgen. U drukt ook een ongelijkheid uit. Want als u respect betekent dan zou jij dat niet of in ieder geval in mindere mate in zich hebben. Dat betekent dan ook dat je voor kinderen minder respect hoeft te hebben dan voor ouderen. Enfin, ik loop vaak te worstelen met de keuze tussen mijn gevoel en de conventie want ik wil mensen niet tegen de schenen trappen. Ik stel daarom voor het voorbeeld van de Engelsen te volgen en er één woord van te maken, wat dacht ju van ju?

En nu we bij de schenen zijn aangekomen is er nog zoiets, benen versus poten. In het algemeen duidelijk, mensen hebben benen en dieren poten. Alleen die ene uitzondering maakt dat ik daar niet mee uit de voeten kom. We hebben namelijk in onze opperste wijsheid besloten dat ook paarden benen hebben en wel omdat het een edel dier is. Is het raar dat ik me dan afvraag waarom een paard wel edel is en een wolf, dolfijn of olifant niet? En hiermee staat dan ook vast dat alle mensen edel zijn? Het mag duidelijk zijn, het feit dat in het verleden paarden ons zo gediend hebben of beter gezegd wij ze zo afgebeuld hebben maakt ze niet meer of minder edel. Mijn voorstel, iedereen benen of iedereen poten. En als dit te moeilijk is dan beginnen we toch gewoon opnieuw met penen. .. oké, één uitzondering wil ik daar wel maken en dat is voor de worm.

Het is maar even als voorbeeld dat onze taal doorspekt is met ‘hokjesgeest’ofwel vooroordelen.
Vooroordelen staan verbinding, de weg naar geluk, in de weg. Wat mij betreft reden genoeg om ze op te ruimen

Je mag er anders over denken maar blijf met ju penen van mijn mening af ;-).

Leave a Reply

You can use these HTML tags

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>