Strobouw workshop

Gisteren is er een mooi stromuurtje gezet tijdens een workshop van strobouw Nederland. Het was een inspirerende dag onder de bezielende leiding van Piotr en Audrey. Mooi om samen te leren over natuurlijk bouwen. En het mooie is dat je met stro veel zelf kan doen.

We hebben geleerd de strobalen wat vierkanter te maken en in te kepen, zodat ze beter tussen de houten staanders passen. Om een stevige muur te krijgen moesten de strobalen er met flinke druk ingeperst worden en daarna vaak nog op de plek gebracht worden met een forse houten hamer (sleg). Na drie lagen stro was het tijd om ook van boven aan te drukken. Dat gebeurde door aan iedere zijde van de staander een balk met een rij potkrikken in het stro te drukken. De hoeveelheid druk was makkelijk vast te stellen. Gewoon stoppen als het begint te kraken. Vervolgens snel de balken aan de staanders schroeven. Daarna kon met een motor heggenschaar het kapperswerk gedaan worden. De muur werd mooi recht afgeschoren. Dat scheelt straks weer veel materiaal bij het leemwerk.

Al met al een leerzame en leuke dag.

Op zoek naar een ‘mensen-economie’ die verbindt

Ik was laatst bij een bijeenkomst van de vierde kamer met als onderwerp

Op zoek naar een ‘mensen-economie’ die verbindt

Het doet me goed om samen te zijn met mensen die ook op zoek zijn naar meer bezieling, meer verbinding. Wat me die avond het meeste trof was een gedicht van Alfred Bronswijk.

Behoud van deze aarde en Gods scheppingDe tijd dringt dat wij in beweging komen en onze voeten nieuwe wegen gaan.

De tijd dringt dat wij ons niet meer laten verdoven noch verblinden door de eigen welvaartsgoden.

De tijd dringt dat wij weer recht doen aan het behoud van deze aarde en Gods schepping.

De tijd dringt dat wij broeder dier niet meer behandelen

als een willoos wingewest voor onze economie.

De tijd dringt dat wij ophouden zuster natuur te verlagen

tot het troostmeisje van onze consumptiewensen.

De tijd dringt dat wij broeder lucht en zuster water

weer gaan respecteren als onze naaste familie.

De tijd dringt dat wij niet slechts willen heersen of verdienen,

maar ook dienen in soberheid en zelfbeheersing.

De tijd dringt dat wij onze vrijheid niet misbruiken

maar die inzetten voor de ethiek van de nieuwe aarde,

voor een cultuur van bouwen én van bewaren.

 

Alfred Bronswijk

Uit Medemens 2, Kerk in Actie

 

 

Vorderingen bouw

Gestaag wordt er doorgewerkt en de bouw is alweer een stuk verder. Het stro is er in, de hoeken waar geen strobalen tussen passen zijn met heraklith platen afgewerkt en de constructie voor de serre is gemaakt. De eerste testjes met leemstuc worden gemaakt

 

Lente

Het is nog niet officieel, maar het voelt toch echt wel als lente. De bijen hebben er zin in en wij ook. Zin om in de tuin aan de slag te gaan. Wij hebben gewerkt aan de zelfvoorziening door sla te planten en van alles te zaaien. van de strobouw hadden we nogal wat los stro over en dat hebben we eerst in de tuin gebracht. Het organisch gehalte en water vasthoudend vermogen nemen dan toe en het houdt de minder gewenste kruiden tegen. Armando heeft mooie naambordjes gezaagd en het resultaat vonden we zelf erg fraai. Nu nog maar 10.500 m2 te gaan om als eetbare natuur in te richten 😉

Helyofytenfilter

Wat een mooi weer hebben we de laatste tijd. Ik wil me niet volledig op laten slorpen door de bouw maar ook nog oog houden voor mijn omgeving, voor de ontwikkeling van de natuur. Dat helpt me ook om de juiste beslissingen te nemen, want als je overgaat van dromen naar doen dan blijkt er toch een gat te ontstaan tussen het ideale plaatje en hoe het is te bouwen. Zo maakte ik deze week een wandeling over het Rulse laarzenpad richting de bouwplaats en overdacht ik mijn ambitie om zoveel mogelijk kringlopen te sluiten. Zo wil ik bijvoorbeeld het afvalwater te plaatse met een natuurlijk filter zuiveren en hergebruiken. Nu werd ik tijdens mijn wandeling erg gestimuleerd in dit idee want langs het Rulse laarzenpad barst het van de helyofytenfilters waar bijna ongemerkt organismen hard aan het werk zijn om water te zuiveren. Het gezuiverde water van al die plasjes en blubberpoeltjes seipelt uiteindelijk de beek in (de Rul of Kleine Dommel genoemd).

Ik wil jullie de voorbeelden niet onthouden, dus hier zijn wat van de plaatjes die ik schoot.

Eerste strowoning van Nederland in Heeze

Een bericht van architect Juri Czabanowski over het oudste strobalen huis
de ‘De Rulsche Hut’ te Heeze.

Onderstaand 4 reproducties uit het boek van Jan Henselmans ‘De architectuur van het moderne landhuis’, 3e druk Amsterdam, jaartal ontbreekt! blz. 60-61 betreffend 2e strobalen woonhuis van familie Gubbels, naar ontwerp en bouw van architect Gubbels in 1944-’45 voltooid. Later bewoond door familie Casimir (fysicus, Philips onderzoek), waarbij strobalen zijn vervangen door baksteen. De vervanging was bouwtechnisch niet noodzakelijk, de muren waren mooi droog, zie ook hoe droog stro en leem zijn bij sloopfoto’s eindjaren ’60.

Verder 3 kopieën van z/w foto’s verkregen via de dochter van architect Gubbels. Het betreft het 1e woonhuis van de familie, De Rulsche Hut, Heeze 1942-’43. Deze villa werd te klein door gezinsuitbreiding, vandaar dat architect Gubbels een grotere strobalen villa ‘De Heivelden’ iets verderop bouwde, midden op heide.

Jammer van de sloop anders waren beide villa’s nu zeker cultuurhistorisch erfgoed geweest; bij mijn weten zijn er geen oudere voorbeelden van bouwwerken met strobalen met leem/kalk toegepast in Nederland voor 1942!

Zie eventueel mijn proefschrift ‘Humaan-Ecologisch Georiënteerde Woningbouw, Architectuurhistorische studie(1945-2000) met Aanbevelingen voor Duurzame Woningbouw: DUWOB+MODEL en MEMORIE-TOETS’, Bouwstenen 99, tu/e 2006, verwijzing Hoofdstuk 3 ‘Gezonde, alternatieve en sociale woningbouw na Tweede Wereldoorlog 1945-1972’ blz. 90-91 en afb. blz. 95-96.

Meer weten over  Juri Czabanowski bekijk dan zijn weblog.

Vordering bouw

De constructie begint meer “smoel” te krijgen en wat is het zicht mooi van boven.

Actie ecobouw

Na veel sloopwerkzaamheden is het een genot om eindelijk eens met de ecobouw bezig te zijn. Op de warmste dag van het jaar (34◦C) hebben we de strobalen voor de bouw binnengehaald. Het voelt goed dat de balen van een locaal, goed beheerd stuk grond komen namelijk een door staatsbosbeheer beheerd perceel aan Gijzenrooi.

 

Flower power

Gelukkig is er niet alleen het grove werk van de bouw gaande maar is er nog steeds ruimte voor de natuur. De rand met bloemen die ik heb laten inzaaien wordt erg gewaardeerd door de insecten. Vervolgens waardeer ik weer erg de honing die mijn bijen van de nectar hebben gemaakt :-). En voor wie niet te inhalig is biedt de natuur meer dan genoeg. Ik hoef de bijen niet bij te voeren met suikerwater, er blijft genoeg honing over voor de overwintering. Ik vermoed namelijk dat de bijen zelf de honing ook lekkerder zullen vinden dan suikerwater.

Nu de zonnebloemen rijpen zie ook steeds meer vogels er op afkomen. Mocht iemand denken dat mussen aan het uitsterven zijn dan moet die persoon maar eens naar De Kleine Stroom komen.

 

Uit mijn dak

Uit mijn dak gaan is nu heel makkelijk … of eigenlijk niet eens meer mogelijk. Ik heb namelijk geen dak meer.

20130730-214938.jpg
Nu kunnen we verder met slopen van de muren die straks van stro worden. Intussen is de staalconstructeur aan het voorbereiden om de vernieuwde dakconstructie te maken. Zo moet het ongeveer gaan worden:

20130730-215003.jpg